անպատրաստ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ անպատրաստ

վանկեր՝ ան•պատ•րաստ 

Կազմություն[խմբագրել]

Նախածանց՝ ան-, արմատ՝ պատրաստ:

Ածական

  1. ոչ պատրաստի, չպատրաստված, անսարք, չկարգավորված ◆ Անպատրաստ գործ։
  2. բավարար պատրաստականության չունեցող, անհմուտ, անվարժ, անհրաժեշտ գիտելիքներ չունեցող ◆ Անպատրաստ մարդ։
  3. չնախապատրաստված, պատրաստության անհրաժեշտ միջոցներ չձեռնարկած ◆ Այդ ժամանակ նրանք հույս չունենալով հանդիպել որևէ հարձակման, ավելի անհոգ և անպատրաստ կլինեին։ (Մուրացան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. (հնց․) անկազմ, անհանդերձելի, անկազմակերպ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]