անսասան

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ան•սա•սան 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. չսասանվող, աներեր, հաստատուն ◆ Գլխովը շատ ամպեր կանցնեն, սարը միշտ կա անսասան: Հովհաննես Թումանյան
  2. (փխբ․) անպարտելի, անհաղթելի, անառիկ ◆ Սակայն բանակը մյուս, մյուս բանակը էն մեծ Աշխարհաբոր բյուրերի բանակն է էն անսասան: (Եղիշե Չարենց)
  3. (փխբ․) անհողդողդ, անդրդվելի, տոկուն ◆ Անսասան կամք:

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. անշարժ, անխախտ, աներեր, անդրդվելի, անհողդողդ, հաստատուն, հաստատ, աներերուն, անտատան, (հնց․) անշարժահիմն, անսասանելի, անհողդողդելի, անսասանական

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]