անսաստ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ան•սաստ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. չսաստված, չսաստվող ◆ Որս է անում, …իսկ ո՞ւմ որսն է զարկում անսաստ այդ տղան: (Մկրտիչ Խերանյան) ◆ Ծովակն անհանգիստ էր, թեպետ ոչ անսաստհուզված: (Մուրացան)
  2. անզուսպ, անսանձ, անհնազանդ
  3. (փխբ․) անընկճելի, աննվաճելի, անպարտելի ◆ Ո՞չ ապաքեն Կովկասն անսաստ պատէ կանգնած մինչև երկին, որ չհաղթի բուքը նրան, ինչքան սուրա մոլեգին: Հովհաննես Թումանյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. անզուսպ, անսանձ, անհնազանդ, հեստ, ըմբոստ, ամեհի, (հզվդ․) խեռ, ստամբակ, վզանուտ, խստերախ, խստապարանոց, անսաստելի, անընկճելի, անխոնարհելի, անսանձելի, անզսպելի, դժոխընկալ (հնց․)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]