անստգյուտ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ա•ն(ը)ստ•գյուտ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. (հնց․) անթերի, կատարյալ, անբիծ, անբասիր ◆ Մասնավոր խուղ մը հատկացուցած էի անոր, բացառիկ ու անստգյուտ էակին։ (Գրիգոր Զոհրապ)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]