անվախճան

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ան•վախ•ճան 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. վախճան՝ վերջ չունեցող, մշտնջենավոր ◆ Իմ ճամփան անվախճան մի գիշեր, Ինձ շոյող ոչ մի շող չի ժպտա: (Վահան Տերյան) ◆ Ճանապարհները կեռ ու մեռ գնում են, գնում են անվախճան՝ դեպի ուրիշ քաղաքներ ու գյուղեր: (Ակսել Բակունց)
  2. (փխբ․)անվերջ, անդադար, շարունակ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. անվերջ, անկետ, անկետական, անսպառ, անանցանելի, անհատնում, անսահման, հավիտյան, հավիտենական, մշտնջենական, մշտնջենավոր, հավերժ, հավերժական, անվախճանական, անվախճանելի, անկատարած (հզվդ․), անմահ, անմեռ, մշտակենդան, (հզվդ․) մշտնջենակյաց, ինքնաժամանակ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]