անվախճանություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [ɑnvɑχt͡ʃɑnutʰˈjun]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ անվախճանութիւն

վանկեր՝ ան•վախ•ճա•նու•թյուն 

Կազմություն[խմբագրել]

Նախածանց՝ ան-, արմատ՝ վախճան, վերջածանց՝ -ություն:

Գոյական

  1. անվախճան լինելը, վերջ չունենալը, հավիտենականություն ◆ Նրանց [կանանց] երազուն հայացքները սիրո անվախճանություն էին խոստանում։ (Ավետիք Իսահակյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. անմահություն, հավիտենականություն, մշտնջենականություն, մշտնջենավորություն, հավերժականություն, հավերժություն, հավիտենություն
  2. տե՛ս անվերջություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]