ապացույց

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

ապացույց

Հայերեն

Գոյական


վանկեր՝ ա•պա•ցույց 

  1. անհերքելի փաստ, փաստարկ, որևէ բանի ճշմարտությունը
  2. որպես ճշմարտություն ընդունվող տվյալների հիմամբ նոր ճշմարտության սահմանելուն ծառայող մտահանգման եղանակ (տրամ.)
  3. (իրավգ․) ցանկացած փաստական տվյալներ, որոնց հիման վրա օրենքով որոշված կարգով հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը պարզում են քրեական օրենսգրքով նախատեսված արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, այդ արարքը կասկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը և մեղադրյալի մեղավորությունը կամ անմեղությունը, ինչպես նաև՝ գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ
Հոմանիշներ[խմբագրել]

փաստ, փաստարկ, փաստարկություն, ապասովթ (հնց․), ցուցական, ցուցականություն, ցուցություն պատճառաբանություն, վկայություն


Արտահայտություններ[խմբագրել]

ապացույց բերել, տալ - տե՛ս ապացուցել


Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Ա.Ս. Ոսկերչյան, Քրեաիրավական տերմինների արդի համառոտ բացատրական բառարան: Քրեական իրավունք, քրեադատավար. իրավունք, Երևան, «ԵԳԵԱ», 2004 — 184 էջ։