Հայերեն

«Ավետարան» ժեստը հայերեն ժեստերի լեզվով

Դասական ուղղագրութեամբ՝ աւետարան

Գոյական

վանկեր՝ ա-վե-տա-րան

(կրոն․) նոր կտակարանի այն մասը, որը պարունակում է լեգենդային պատմություններ Քրիստոսի կյանքի ու ուսմունքի մասին ու հանդիսանում է քրիստոնեական հավատքի հիմքը ◆ Չորս ավետարաններ: ◆ Սեղանի վրա մի հաստ գիրք կար, ո՞վ գիտե, ավետարա՞ն էր, թե մի ուրիշ ավելի խորհրդավոր գիրք: (Արազի)
(փխբ․) (հեգն․) որևէ ուսմունքի, հիմնական դրույթների ամբողջությունը ներկայացնող շարադրանք (գիրք, ժողովածու) ◆ Ամբողջ երկու օր Վահե մեզ իր ավետարանը քարոզեց, այնպես որ... կատարյալ հավատացյալներ եղել էինք բանջարակերության: Երվանդ Օտեյան

գայլի գլխին ավետարան կարդալ - իզուր խրատ տալ
անցավ գլուխը ավետարանի տակ դնել - գլխացավանքի մեջ ընկնել
չցաված գլուխը ավետարանի տակ դնել - գլխացավանքի մեջ ընկնել ◆ Ինչո՞ւ ես ուզում չցաված գլուխդ ավետարանի տակ դնել: Վրթանես Փափազյան
ավետարանի լիզու - գրաբար ◆ Ավետարանի լիզուն լավ իմ իմանում, համա սրանց խոսած հայեվարը ջլիս չհասկացա, կոսիս մլթոնի լիզվով են խոսում։ (Խաթաբալա)
ավետարանի կողքին գրված (խոսք) - ճշմարիտ (խոսք) ◆ Վայկուն ափոր խոսքերն ավետարանի կողքին գրված են։ (Պերճ Պռոշյան)
ավետարանի թուղթ պատռել - ծանր հանցանք գործել

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ gospel գերմաներեն՝ դանիերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ հունարեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ ռուսերեն՝ Евангелия (ru) ‎(Jevangelija) վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։