ավեր

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ա•վեր 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Փոխառություն իրանական աղբյուրից. հմմտ. միջին պարսկերեն avērān «ավերված, քանդված», պարսկերեն vērān «ավեր»։

Ածական

  1. ավերակ, ավերված, քարուքանդ եղած ◆ Մի շենը լավ ա, քանց էրկու ավերը։ (Տիգրան Նավասարդյան)
  2. Խոտուրջուր՝ վնաս, չարիք
  3. Կիլիկիա՝ վատ, բատահամբավ ◆ Ավեր մարդ է։ (Հրաչյա Աճառյան)
  4. անբան և ապաշնորհ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ավերված, ավերած, ավերուն (քարուքանդ եղած)
  2. տե՛ս ավերածություն
  3. տե՛ս ավերակ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. ավեր անել - ավերել, քարուքանդ անել ◆ Էն դո՞ւ չասիր՝ գնամ Սասուն,․․․ Հայոց երկիր ավեր անեմ։ Հովհաննես Թումանյան
  2. ավեր ըլել - ավերվել
  3. ավեր ուրագ - ուրագի տեսակ, որ օգտագործվում է փուշ կտրելու և այլ նպատակների համար

Գոյական

  1. ավերածություն
  2. ավերակ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]