ատրիբուտ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ատ•րի•բուտ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

<атрибут <լատ․ atribuo տալիս եմ, օժտում եմ

Ածական

  1. հիմնական՝ բնորոշ հատկանիշ
  2. տե՛ս որոշիչ (լեզվբ․)
  3. լատիներեն նշանակում է վերագրում

Գոյական

  1. առարկայի և առհասարակ կեցության անհրաժեշտ, անբաժանելի հատկությունը, առարկայի անհրաժեշտ՝ անբաժանելի հատկանիշ, առարկայի անկապտելի հատկությունը, առանց որի առարկան չի կարող գոյություն ունենալ, ոչ էլ պատկերվել

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Մ․Մ․ Ռոզենտալի, Փիլիսոփայական բառարան (Հայաստան), Երևան, 1975 — 468 էջ։
  • Սերգեյ Իշխանյան, Հունական դիցաբանության տեղեկատու բառարան (Վան Արյան), Երևան, 2006 — 392 էջ։
  • Ռ․ Ա․ Վարդանյան, Պատմական իրադարձությունների տերմինների համառոտ բառարան, Վանաձոր, 2007 — 113 էջ։