բանաձև
Հայերեն
վանկեր՝ բա•նա•ձև
Գոյական
- ժողովում, նիստում և այլն քնարկած հարցի մասին ընդունված ընդարձակ գրավոր որոշում՝ արձանագրական և առաջադրական մասերից բաղկացած ◆ Երեկոյան փակ նիստի ժամանակ պլենումը գործնական բանաձև մշակեց։ Սերո Խանզադյան
- որևէ ընդհանուր դրույթի, կանոնի և այլն ճշգրիտ բնորոշում, ձևակերպումը, որ կարող է տարածվել բոլոր մասնակի դեպքերի վրա, սահմանում ◆ Մեռնիլ գիտենալ՝ ապրելու համար, ահա ճշմարիտ բանաձևը ամեն անոնց համար, որ քիչ իմաստուն բայց անողոք պատվախնդիր են։ Ռուբեն Զարդարյան
- (մաթ․) մաթեմատիկական նշանների զուգակցություն, որ արտահայտում է որևէ առաջադրություն, ֆորմուլա
- (հնց․) խոսելու, արտահայտվելու ընդունված եղանակ, ձև ◆ Իրենց խոսակցությունը պարահանդեսի սովորական բանաձևով սկսավ։ (Գրիգոր Զոհրապ)
Հոմանիշներ
[խմբագրել]Արտահայտություններ
[խմբագրել]| Բաղադրյալ բառեր | |
| Թարգմանություններ | |
| |
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։