բանսարկու

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ բան•սար•կու 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. խառնակիչ, քսությամբ, չարախոսությամբ միմյանց դեմ գրգռող, կռվեցնող ◆ Ողջույն չտալով սուրբ հրեշտակին Բանսարկու դևը նախապատվում են։ (Սմբատ Շահազիզ) ◆ Պատրաստել եք պատասխանը, — հարցրեց բանսարկու ձայնով Խոսրովը։ Դերենիկ Դեմիրճյան ◆ Նրա վրա հավասար ազդեցություն ունեին թե մեծը և թե փոքրը… թե խարդախ բանսարկուն, և թե իմաստուն խորհրդականը։ (Մուրացան)
  2. զրպարտիչ, քսու, չարախոս ◆ Բանսարկու երկու ցուցամատները կցեց միմյանց հետ, որ միության նշան էր։ (Րաֆֆի)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. չարախոս, չարաբան, խառնակիչ, նենգարկու, սադրիչ, որոմնացան, պարսավադետ, պարսավադիր, շոգեմոգ, փասքուս, քսմուս, մուրբերան, մուր թոթվող, սատանի բուրվառ, սև սատանա (չարախոսությամբ, քսությամբ միմյանց դեմ լարող) (գրք․), (ժղ․)
  2. տե′ս զրպարտիչ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]