բանտակից

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ բան•տա•կից 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. մեկի հետ միասին բանտարկված, բանտում եղող մարդ, կալանակից ◆ Ես էլ ձեզ մի առակով կբացատրեմ… ասաց նա իր բանտակիցներին։ (Րաֆֆի)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. կալանակից (մեկի հետ միասին բանտարկված, բանտում, կալանքի վայրում եղած)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]