բավականացնել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [bɑvɑkɑnɑt͡sʰˈnɛl]

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ բա•վա•կա•նաց•նել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. բավական չափով լինել, բավարարել, հերիք անել, կարիքները անհրաժեշտ չափով բավարարել ◆ Մարիամի սիրտը անհանգիստ զարկում էր, օդը չէր բավականացնում։ (Բոգդան Վերդյան)
  2. (հնց․) գոհացնել, բավականություն պատճառել

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. բավարարել, հերիքել (ժղ․), հերիք անել (բավական լինել, պահանջմունքը հոգալ)
  2. տե՛ս գոհացնել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. նրա դրամը չբավականացրեց

Աղբյուրներ[խմբագրել]