Jump to content

բարբաջանք

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [bɑɾbɑd͡ʒɑŋkʰ]

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ բար•բա•ջանք 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. (նորբ․) դատարկաբանություն
  2. բարբաջելը, վայրիվերո, ափեղ-ցփեղ խոսք, խոսքվածք, հիմարություն, ցնդաբանություն, վայրախոսություն ◆ Այժմ ես, ականջս կախել ու լսում եմ սորա բարբաջանքը։ Լևոն Միրիջանյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Ալինա Մուրադյան, Նորածանոթ բառերի բացատրական բառարան (Իմաստասեր Անանիա Շիրակացի համալսարան), Երևան, 2006 — 60 էջ։