բարեհամբավ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ բարեհամբաւ

վանկեր՝ բա•րե•համ•բավ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. լավ համբավ, հռչակ ունեցող, բարի անվան տեր ◆ Կարգածն ասավ — ես եմ միշտ բարեհամբավ։ (Ջիվանի)
  2. բարին համբավող, հռչակող, գովող

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. բարեհռչակ, բարիանուն, համբավավոր, անվանի, անվանավոր, բարեփառ (բարի համբավ վայելող, ունեցող)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]