բարձունք

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ բար•ձունք 

Ածական

  1. բարձրադիր տեղ, բարձրություն
  2. ամենաբարձր տեղը, գագաթ, տեղ (լեռան, ալիքի և ալյն)
  3. երկրից շատ վերև, բարձր որևէ տեղ, կետ, բարձրություն, մթնոլորտի վերին շերտերը
  4. բարձրություն, բարձր դիրք, պաշտոն, մակարդակ, աստիճան (փխբ․)
  5. երկինք (հնց․)
  6. հաջողություն, գործի, ստեղծագործության վերելք ◆ Եվ բարձունքներ ես դու ունեցել, և անկումներ ես ունեցել հար: (Եղիշե Չարենց) (փխբ․)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. բարձրություն, դարավանդ (երկրի մակերևույթից ոչ այնքան բարձրադիր հատված, բարձրադիր տեղ)
  2. բլուր սար (երկրի մակերեսից բարձր տեղ)
  3. գագաթ, կատար (որևէ բանի ամենաբարձր տեղ)
  4. տե՛ս բարձրույթ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. լեռնային բարձունքներ
  2. իշխող բարձունքներ
  3. բարձունքում ճախրել

Ստուգաբանություն[խմբագրել]