բարձրագագաթ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [bɑɾd͡zɾɑɡɑˈɡɑtʰ]

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ բարձ•րա•գա•գաթ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. բարձր կատար ունեցող, բարձր գագաթով ◆  Ափերը… շրջապատված էին մի կողմից բարձրագագաթ լեռներով ու բլուրներով։ (Մուրացան)
  2. բարձրաբերձ (փխբ․)
  3. ինքնահավան, գոռոզ (փխբ․)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. բարձրակատար, բարձրագլուխ, բարձրածայր, բարձրասար (բարձր գագաթով)
  2. տե՛ս բարձրագահ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]