բարձրագահ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [bɑɾd͡zɾɑˈɡɑh]

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ բարձ•րա•գահ 

Ածական

  1. բարձրագագաթ, բարձր կատար ունեցող ◆ Բարձրագահ Աբուլն ու Մթին սարեր Մեջք մեջքի տված կանգնել վեհափառ Իրենց ուսերին, Ջավախքից էլ վեր Բռնած պահում են մի ուրիշ աշխարհ: Հովհաննես Թումանյան
  2. բարձր գահ ունեցող, բարձր դիրքի տեր
  3. փառավոր, վսեմ
  4. բաձր դիրք գրավող, բարձրադիր
  5. շատ բարձր, բարձրաբերձ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. բարձրադիր, բարձրանիստ, բարձրագագաթ, արծվագահ (բաձր դիրք գրավող, բարձրում գտնվող) (փխբ․)
  2. տե՛ս բարձրաբերձ
  3. տե՛ս բարձրաստիճան
  4. տե՛ս փառավոր, վսեմ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

բարձրագահ2[խմբագրել]

Ածական

  1. (հնց․) բարձր պատիվ՝ փաոք, իշխանություն ունեցող ◆ Ասում են, թե դու արդեն բանաստեղծ ես բարձրագահ։ Հովհաննես Շիրազ

Աղբյուրներ[խմբագրել]