Jump to content

բարձրագահ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [bɑɾd͡zɾɑˈɡɑh]

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ բարձ•րա•գահ 

Ածական

  1. բարձրագագաթ, բարձր կատար ունեցող ◆ Բարձրագահ Աբուլն ու Մթին սարեր Մեջք մեջքի տված կանգնել վեհափառ Իրենց ուսերին, Ջավախքից էլ վեր Բռնած պահում են մի ուրիշ աշխարհ։ Հովհաննես Թումանյան
  2. բարձր գահ ունեցող, բարձր դիրքի տեր
  3. փառավոր, վսեմ
  4. բարձր դիրք գրավող, բարձրադիր
  5. շատ բարձր, բարձրաբերձ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. բարձրադիր, բարձրանիստ, բարձրագագաթ, արծվագահ (բարձր դիրք գրավող, բարձրում գտնվող) (փխբ․)
  2. տե՛ս բարձրաբերձ
  3. տե՛ս բարձրաստիճան
  4. տե՛ս փառավոր, վսեմ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

բարձրագահ2[խմբագրել]

Ածական

  1. (հնց․) բարձր պատիվ՝ փառք, իշխանություն ունեցող ◆ Ասում են, թե դու արդեն բանաստեղծ ես բարձրագահ։ Հովհաննես Շիրազ

Աղբյուրներ[խմբագրել]