բարձրաստիճան

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [bɑɾd͡zɾɑstiˈt͡ʃɑn]

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ բարձ•րաս•տի•ճան 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. բարձր աստիճան, պաշտոն, դիրք ունեցող ◆ Այդ բոլորը նա ցույց էր տալիս յուր բարձրաստիճան հյուրերին։

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. բարձրապաշտոն, մեծապաշտոն, մեծաստիշան, բարձրաթոռ (հնց․), բարձրագահ, բարձակա (բարձր աստիճան, պաշտոն, դիրք ունեցող)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. բարձրաստիճան անձ

Աղբյուրներ[խմբագրել]