բարձրակետ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [bɑɾd͡zɾɑˈkɛt]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ բարձրակէտ

վանկեր՝ բարձ•րա•կետ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

[լատ. culeu-բարձունք]

Գոյական

  1. բարձրագույն կետ, գագաթնակետ
  2. տե՛ս հեռակետ
  3. գագաթնակետ, դրամատուգիական և բեմական արվեստում ներկայացման կամ պիեսի կոնֆլիտկի զարգացման, գործողության լարման ամենաբարձր աստիճան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. գագաթնակետ, ծայրակետ, գագաթ, զենիթ (բարձր, բարձրագույն կետ)
  2. որևէ բանի զարգացման ամենաբարձր աստիճանը՝ կետը ◆ Րաֆֆու «Սամվելը» նրա գրական ստեղծագործության բարձրակետն է։ (Արսեն Տերտերյան) ◆ Մեծ դրամատիզմի է հասնում երաժշտությունը մշակման փուլում, իսկ բարձրակետում նորից լսում ենք մռայլ, ողբերգու մեղեդին։
  3. տե՛ս հեռակետ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Լևոն Հախվերդյան, Թատերագիտական բառարան, Երևան, «Հայաստան հրատարակչություն», 1986 — 208 էջ։