բարձրաձայն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [bɑɾd͡zɾɑˈd͡zɑjn]

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ բարձ•րա•ձայն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

Մակբայ

  1. բարձրահունչ, բարձր ձայնով ◆ Եվ բարձրաձայն աղաղակը թնդացրեց մեր աշխարհը։ Հովհաննես Հովհաննիսյան ◆ Հանկարծ դահլիճում բարձրաձայն լսվեց իր ազգանուն անունը։ (Բոգդան Վերդյան)
  2. լսելի ձայնով ◆ բարձր ընթերցանություն
  3. (փխբ․) համարձակ, աներկյուղ, բացեիբաց ◆ բարձրաձայն բողոքել
  4. բարձրահամբավ, հռչակավոր (անհնձն․)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. բարձրագոչ, բարձրագոռ, բարձրաբարբառ, բարձրալուր, բարձրականչ, բարձրակոչ, բարձրահնչակ, բարձրահունչ, բարձրահնչյուն, բարձրահնչուն, բարձրաղաղակ, բարձրատոն, որոտաձայն, որոտագոչ, մեծագոչ, մեծագոռ, մեծաբարբառ, մեծաձայն, սաստկաձայն, ուժգնաձայն, կոկորդալի, կոկորդալիր (բարձր ձայնով)
  2. տե՛ս համարձակ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. բարձրաձայն բղավել

Աղբյուրներ[խմբագրել]