բարձրամիտ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ բարձ•րա•միտ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. մեծամիտ, ինքնահավան, ամբարտավան, գոռոզ, հպարտ ◆ Երկնային պետության տերը՝ Շի-Հոանգ-Տի Բողդիխանը, երկնքի պես հպարտ ու

բարձրամիտ, նստել էր փղոսկրե գահույքի վրա։ ԱԵ Որը պոետ, որը մեծ փիլիսոփա, Բարձրամիտ են, աշուղի գիրք չե՛ն կարդա։ (Ջիվանի)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տե՛ս մեծամիտ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]