բարոյականություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [bɑɾɔjɑkɑnutʰˈjun]

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ բա•րո•յա•կա•նութ•յուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

լատ․ moralls-բարոյական meres-բարքեր

Գոյական

  1. բարոյական ուսմունք, մարդու վարքագծի, վարվելակերպի, հասարակության մեջ իրեն պահելու նորմաների ամբողջությունը ◆ Կոմունիստական բարոյականության հիմքում դրված է կոմունիզմի ամրապնդման և ավարտման համար մղվող պայքարը։ Լենին
  2. բարոյական ընթացք, պարկեշտություն, լավ վարք ու բարք ◆ Կապիտալիզմի համար միայն շուկա է պետք, ոչ հայրենիք, ոչ բարոյականություն, ոչ սեր, ոչ մարդկություն։ (Ավետիք Իսահակյան) ◆ Պանի Զդանևիչը խստապահանջ բարոյականության տեր կին չէր Շահյանի կարծիքով։ (Նար-Դոս)
  3. մարդու բարոյական հատկանիշները
  4. նեղ իմաստով առաքինություն, ընտանեկան ու սեռական անպարսավելի վարքագիծ
  5. բարոյական նորմաներին համապատասխան լինելը
  6. (բրգ․) բարոյագիտության ուսումնասիրության առարկան․ հասարակական գիտակցության ձև, հասարակական հաստատություն, որը կատարում է մարդկանց վարքի կարգավորման ֆունկցիա
  7. (բրվք․) բարոյականությունը ակնկալվող վարքագծի վերաբերյալ սոցիալական նորմեր են

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. բարոյագիտություն (մարդու վարքագծի, վարվելակերպի՝) հասարակության մեջ պահելու նորմերի ամբողջությունը
  2. առաքինություն, պարկեշտություն, բարոյասիրություն, առաքինասիրություն, ազնվաբարոյասիրություն, ազնվաբարոյություն, ազնվություն մարդու բարոյական հատկանիշները, ընտանեկան հավատամություն, բարոյական նորմերին համապատասխան լինելը

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Խմբագրությամբ Ի․ Ս․ Կոնի, Բարոյագիտական բառարան, Երևան, ««Հայաստան» հրատարակչություն», 1985 — 200 էջ։
  • Մ․Մ․ Ռոզենտալի, Փիլիսոփայական բառարան (Հայաստան), Երևան, 1975 — 468 էջ։