բնակալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ բ(ը)•նա•կալ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. մեկի բնակություն հաստատած տեղը, բնակատեղի ◆ Նրա բնակալը Ապարանն է։ (Ստեփանոս Մալխասյանց)
  2. Գորիս՝ հավաբնի մեջ թողաշ մեկ ձուն, որի վրա նստելով՝ հավը ձու է ածում, տե՛ս բունկալ ◆ Հավաբնում մի ձու միշտ բնակալ են թողնում։ (Տիգրան Նավասարդյան) ◆ Ձվերը որ բերիր, բնկալ թողի՞ր։ Սահակ Ամատունի ◆ Առանց բունկալի հավերը դժվարությամբ կածեն։ Ահ
  3. ձագերին խնամող թռչուն
  4. այն տեղը՝ամանը, որի մեջ դրվում է բնկալ ձուն ◆ Բնկալը դատարկ ա։
  5. Ակն՝ (փխբ․) կանխավճար

Ածական

  1. բներում ապրող (թռչունների մասին)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. բնակալ դառնալ, ըլել - առաջին անգամ որևէ վայրում բնակության հիմք դնել
  2. բնկալ դնել - տեղավորվել

Աղբյուրներ[խմբագրել]