բնույթ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ բնոյթ

վանկեր՝ բ(ը)•նույթ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

<հուն. charakter-հատկանիշ

Գոյական

  1. հատկություն, առանձնահատկություն
  2. էություն, բորոշ հատկանիշ, որակ
  3. բնավորություն (հնց․)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. առանձնահատկություն, յուրահատկություն, հատկություն, բնություն (որևէ բանի առանձին հատկություն) (ժղ․)
  2. էություն, որակ (էական հատկանիշ)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. բնույթ կրել, ունենալ - մի բանի կերպարանք ունենալ, մի բանի տպաորություն թողնել, դրսևորել որպես մի բան, տե´ս դրսևորել
  2. լուրջ բնույթ կրել
  3. պաշտոնական բնույթ ընդւնել
  4. հասարակական հարաբերությունների բնույթը

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Ս․ Գասարջյան, Ճարտարապետական և շինարարական տերմինների ռուս-հայերեն և հայ-ռուսերեն բացատրական բառարան, Երևան, 2007 — 572 էջ։
  • Մ․Խ․ Պողոսյան, Ֆրանսերեն-հայերեն ագրոէկոլոգիական և անտառագիտական տերմինների համառոտ բառարան (ՀԳԱ), Երևան, 2005 — 144 էջ։