բնույթ

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝ բնոյթ

Վանկեր՝ բ(ը)•նույթ 

Գոյական

  1. հատկություն, առանձնահատկություն
  2. էություն, բորոշ հատկանիշ, որակ
  3. բնավորություն (հնց․)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. առանձնահատկություն, յուրահատկություն, հատկություն, բնություն (որևէ բանի առանձին հատկություն) (ժղ․)
  2. էություն, որակ (էական հատկանիշ)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. բնույթ կրել, ունենալ - մի բանի կերպարանք ունենալ, մի բանի տպաորություն թողնել, դրսևորել որպես մի բան, տե´ս դրսևորել
  2. լուրջ բնույթ կրել
  3. պաշտոնական բնույթ ընդւնել
  4. հասարակական հարաբերությունների բնույթը

Ստուգաբանություն[խմբագրել]