բուշտ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ բուշտ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Թերևս բնիկ հնդեվրոպական՝ * b(h)(e)u- «ուռչել» արմատից՝ ոչ լիարժեք -շտ տարրով. հմմտ. * bh-ով՝ հայերեն բույն, բույլ, հունարեն φοα՝ «բշտիկ, ցան» (Հեսիոքոս), * b-ով հայերեն պոյտն, * b-ով՝ հունարեն βύβα, βονβύν՝ «աճուկ, աճուկային ուռուցք», լիտվերեն bubséti, միջին ներքին գերմաներեն bulbeln «պղպջալ, պղպջակներ արձակել»:

Գոյական

  1. Թբիլիսի, Կարին, Սեբաստիա՝ միզափամփուշտ, միզապարկ ◆ Կովին բուշտը պատռել էր, մսեն գեշ հոտ քուքար։ (Ձեռագիր) ◆ Բուշտիս տրաքեցավ։ (Գրիգոր Տեր-Ալեքսանդրյան)
  2. Սեբաստիա՝ պարկաձև ուռունցք մարմնի վրա
  3. Սեբաստիա՝ գորտնուկ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տե՛ս միզապարկ
  2. տե՛ս բշտիկ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. Սեբաստիա՝ բուշտ տտռցնել -
    1. կովի, ոչխարի միզափամփուշտը՝ փուչիկը փչել և միջի օդը կամաց-կամաց բաց թողնել
    2. (փխբ․) զվարճության հետևից ընկնել, ընտանիքի կարիքներն անտեսել
  2. Կարին՝ բուշտ ու բաղաջ էնել - սաստիկ ծեծել, որի հետևանքով մարմնի վրա ուռուցքներ առաջանալ
  3. Սեբաստիա՝ բուշտը պատռել -
    1. պալարը պատռվել
    2. (փխբ․) ատելի մարդուն դժբախտություն պատահելուց՝ ներքին գոհունակություն զգալ ◆ Օ՜խ եղավ, բուշտը պատռեցավ, թող խնդա։ (Կարապետ Գաբիկյան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]