բռնել

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ բ(ը)ռ•նել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. բռի՝ ափի մեջ առնել
  2. ձեռքում ունենալ՝ պահել
  3. ուժով ձեռքը գցել մի բանից ու բաց չթողնել
  4. մեկին՝ մի բան ձեռքով պահել՝ զսպել
  5. ձերբակալել, կալանավորել, կալանքի՝ արգելքի ենթարկել
  6. որսալ ◆ Կեցցե կատու, որ իր փորի համար մուկ է բռնում (Միքայել Նալբանդյան)
  7. թռչող՝ նետվող իրը՝ առարկան օդում իր ձեռքն առնել, օդում որսալ
  8. վերցնել, ընդունել, ստանալ ◆ Բռնիր Էս գիրքը ու կարդա:
  9. գրավել, զբաղեցնել, իր տրամադրության տակ վերցնել ◆ Դիրք բռնել:
  10. գտնել, պատահել, հանդիպել ◆ Այդ մարդը որտեղ ինձ բռնում է, իր գրքի մասին է խոսում:
  11. զսպել, չափավորել ◆ Հազիվ էր կարողանում ինքն իրեն բռնել: (Ստեփան Մալխասյանց)
  12. ազդել, ներգործել ◆ Գինին շատ շուտ բռնեց նրան:
  13. կապել, արգելել ◆ Ջրի առաջը բռնել:
  14. մի բանի մակերևույթը պատել՝ կապել ◆ Կաթի երեսին սեր է բռնել:
  15. վարձել, ծառայության վերցնել ◆ Ծառա բռնել:
  16. հայտնաբերել, երևան հանել ◆ Սուտը բռնել:
  17. գաղտնապես իմանալ՝ իրազեկ դառնալ՝ լսել՝ ձեռք բերել ◆ Գաղտնի գրագրությունները բռնեցին:
  18. ձեռնարկել, սկսել ◆ Գործ բռնել:
  19. համարել, ընդունել իբրև մի բան ◆ Ամեն մարդու մեկ մի բռնիր:
  20. տարածվել, ծավալվել, լցնել, պատել ◆ Ծուխը սենյակը բռնեց:
  21. փռվել, ծածկել, պատել ◆ Զորքը բռնել էր ամբողջ դաշտը:
  22. պատրաստել, սարքել ◆ Թթու բռնել: Հինգ օրվա պաշար բռնեց:
  23. ընդունել, լսել, ունկնդրել ◆ Ռադիոհաղորդումը բռնել:
  24. մեկի դիմացը՝ երեսին՝ աչքերի առջևը մի բան պահել՝ ցույց տալ ◆ Հրացանը դեմս մի բռնիր:
  25. անցումը՝ մուտքը կամ ելքը փակել ◆ Պարտիզանները բռնեցին կիրճի մուտքը:
  26. չափը՝ ծավալը ևն որոշել՝ սահմանել՝ նախատեսել ◆ Երրորդ հարկը պետք է մի մետր բարձր բռնել ԲԿ
  27. ընտրել՝ ընդունել մի ուղղություն ◆ Քաղաքի ճանապարհը բռնել:
  28. ընկալել, զգալ, որսալ ◆ Մարդուս շուրջը մի բան կա, որ մենք հինգ զգայարանքով չենք կարողանում բռնել (Ռաֆայել Պատկանյան)
  29. պատել, համակել, արծարծվել, բորբոքվել ◆ Դողը՝ երկյուղը՝ բարկությունը բռնեց:
  30. համապատասխանել, հարմարվել, պատշաճել ◆ Գործը խոսքին չի բռնում: Երկու շենքերի անկյունները բռնում են իրար:
  31. արմատակալել, կպչել ◆ Տնկած ծառը բռնել է:
  32. մեկին՝ մի բանի ապավինել ◆ Ինձնից բռնեցեք, խորտակված մարդիկ (Ավետիք Իսահակյան)
  33. (ժղ․) ◆ Ըմբշամարտել, կոխ բռնել, կոխ մտնել:
  34. կազմում է բազմաթիվ հարադրություններ և դարձվածներ, որոնք տրվում են առաջին բառերի տակ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. առնել, ճանկել (ժղ․), չանթել, չաթել,
  2. պահել
  3. արգելել, արգելակել, զսպել, պահել, վեր ունել (գվռ․)
  4. որսալ
  5. վերցնել, ընդունել, ստանալ
  6. գրավել, զբաղեցնել
  7. ներգործել, ազդել
  8. պատել, կապել, առնել
  9. վարձել
  10. հայտնաբերել, բացահայտել, Երևան հանել
  11. սկսել, ձեռնարկել, ձեռնամուխ լինել
  12. տարածվել, ծավալվել, լցվել, պատել
  13. փռվել, ծածկել, պատել
  14. պատրաստել, սարքել
  15. ընդունել, լսել, ունկնդրել
  16. փակել
  17. սահմանել
  18. ընդունել, դիմել
  19. համակել, բորբոքել, պատել, համապատասխանել, պատշաճել, հարմարվել
  20. արմատակալել, կպչել
  21. ապավինել
  22. տե՛ս ձերբակալել

Արտահայտություններ[խմբագրել]