գահակալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ գա•հա•կալ 

Կազմություն[խմբագրել]

Արմատ՝ գահ, հոդակապ՝ -ա-, արմատ՝ կալ:

Գոյական

  1. գահը գրավող թագավոր ◆ Ութ նշանավոր բանաստեղծներ էին ապրում արքունիքում: Նրանք չքնաղ երազներով զարդարում էին երիտասարդ գահակալի կյանքը: (Ավետիք Իսահակյան) ◆ Գութը գահակալ արքայի համար թագիցն ավելի վայելող զարդ է: Շեքսպիր
  2. (եկեղ․) կրոնապետ ◆ Հայրապետական հարստությունները մեծ մասամբ սրբությանց ժողովածուներ և նախնի գահակալներից ժառանգած թանկագին իրեր էին: (Մուրացան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. թագավոր, արքա, միապետ, կայսր, տիրակալ, թագակալ, ինքնակալ, կեսար (հռոմեական), շահ (պարսկական), շահնշահ, արքայից արքա, թագավոր թագավորաց, ցար (ռուսական), սուլթան (մահմեդական), նեգուս (հաբեշական), փարավոն, (Հին Եգիպտոս), փադիշահ (արևելյան), (հնց․) ծիրանավոր, աշխարհակալ, աշխարհատեր,
  2. կրոնապետ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]