գութ ունենալը, գթոտ լինելը, կարեկցություն, գորովանք ◆Նա գթությամբ փայփայեց մեզ: (Ավետիք Իսահակյան)◆Անահիտը նրանց մեջ մեծ համբավ էր ստացել, և նրա գթության վրա մեծ հույս ունեին: (Ղազարոս Աղայան)
գթալով մեկին ցույց տրվող օգնություն` ողորմածություն, կարեկցանք ◆Միամտություն է դահճից գթություն խնդրելը: (Գարեգին Սևունց)
գթության քույր - (հնց․) պատերազմի կան աղետների ժամանակ վիրավորներին ու հիվանդներին սպասարկկող բուժքույր ◆Այդ աղջիկը, որպես գթության քույր խնամում է հիվանդներին ու վիրավորներին, կարում ու կարկատում անտուն-անտերների համար: (Շիրվանզադե)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
