գիշատչություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [ɡiʃɑtt͡ʃʰutʰˈjun]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ գիշատչութիւն

վանկեր՝ գի•շատ•չու•թյուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. գիշատիչ լինելը, գիշատչի հատկություն
  2. (գյուղտնտ․) (անտառ․) կենդանիների, երբեմն բույսերի կողմից կեր գտնելու և սնվելու եղանակ, որի դեպքում նրանք սպանում և սնվում են այլ կենդանիներով

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. գիշախանձություն, գիշակերություն
  2. տե՛ս գազանություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Մ․Խ․ Պողոսյան, Ֆրանսերեն-հայերեն ագրոէկոլոգիական և անտառագիտական տերմինների համառոտ բառարան (ՀԳԱ), Երևան, 2005 — 144 էջ։