գլխակեր

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ գ(ը)լ•խա•կեր 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. (փխբ․) չարագուշակ, դժբախտություն՝ մահ բերող, աղետաբեր, գլուխ ուտող ◆ Ջրաղացպանն իզուր չէր ասում, թե տարին գլխակեր է։ (Ակսել Բակունց)
  2. Բալու, Սեբաստիա, Քղի՝ մարդասպան
  3. տղամարդ կամ կին, որ մի քանի անգամ ամուսնացել է և ամեն անգամ ամուսինը մահացել է ◆ Արուսին համարում են գլխակեր: (Նաիրի Զարյան) ◆ Գլխակեր կնիկ է Սանամը, ում տանն օր ոտքը թրեց, ան տան մեծը կմեռնի։ (Ձեռագիր)
  4. լալկան երեխա, որն իբր իր լացով դժբախտություն կամ մահ է բերում ընտանիքի անդամներին ◆ Գլխակեր երեխա ա Թումասը։ Սահակ Ամատունի
  5. Կարին՝ առաջին անգամ վերին լնդից ատամ հանող երեխա

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տե՛ս մարդասպան
  2. տե՛ս չարագուշակ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. գլխակեր շոռաբ (կոռափ) - լալկան՝ դժբախտություն բերող երեխա

Աղբյուրներ[խմբագրել]