չոր, չորացած, դալարություն կորցրած ◆Հինավուրց կաղնու պես կռացած ու գոս նա իր ոսկրոտ ձեռները տարածել էր օդի մեջ: Դերենիկ Դեմիրճյան◆Հեք մարդկության մեկ ոստը գոս` Հայրենիք մը ունիմ թշվառ: Պետրոս Դուրյան
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
Կ․Ե․ Մելիք-Վրթանեսյան, Մ․ Ա․ Տոնյան, Երաժշտական բացատրական բառարան, Երևան, «Խորհրդային գրող», 1989 — 270էջ։