դաբաղ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն


Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ դա•բաղ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

դաբաղ 1[խմբագրել]

Գոյական

  1. մի քանի բույսերի կամ նրանց պտղակեղևների մեջ պարունակվող դաբաղիչ նյութ, որ օգտագործվում է կաշվի արտադրության և բժշկության մեջ, աղաղ (տանին) ◆ Տավարը դաբաղ է ընկնում, կաղալով է քայլում, սպիտակ որդերը ծծում են արյունատար անոթները և կովի կուրծքի մեջ ցամաքում է կաթը։ (Ակսել Բակունց)
  2. (անսբ․) վիրուսային չափազանց կոնտագիոզ հիվանդություն
Հոմանիշներ[խմբագրել]
  1. աղախորդ, աղաղորդ, կճղակաղեղ (հզվդ․), այծենագործ (հնց․)
Արտահայտություններ[խմբագրել]

դաբաղ 2[խմբագրել]

Գոյական

  1. (բրբ․) կաշվի մշակությամբ զբաղվող անձ, աղաղորդ, խաղախորդ ◆ Մեկը դաբաղի կաշին առջևը ձգած ձևում է։ (Մուրացան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հովհաննես Մակարյան, Կիմ Աբելյան, Հենրիկ Բադեյան, Կենդանիների վարակիչ հիվանդություններին վերաբերող տերմինների բացատրական բառարան, Երևան, 2003 — 218 էջ։