դադարել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Բայ

վանկեր՝ դա•դա•րել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

  1. հանգիստ առնել, հանգստանալ ◆ [Հայկը] եթե հոգնում էր, կանգ էր առնում, սանդուղի կողքին նստում, քիչ շունչ առնելուց հետո նորից ելնում և չէր դադարում, մինչև ծառի ծայրը չբարձրանար: Վրթանես Փափազյան
  2. խաղաղանալ, հանգիստ, անդորր դառնալ, հանգստի, անդորրության վիճակի անցնել
  3. ավարտվել, կանգ առնել ◆ Երաժշտությունը մի պահ դադարեց: (Ավետիք Իսահակյան) ◆ Լսելի էր հեկեկոցի ձայն, որ դադարում էր, երբ ամուսինը ու հայրը լռում էին: (Ակսել Բակունց) ◆ պետքէր է, սովետական մարդիկ հասկանան այդ և դադարեն անհոք լինելույց, որ նրանք մոբիլացնեն իրենց և իրենց աշխատանքը կառուցեն նոր, ռազմակն ձևով որը թշնամուն խնայլ չգիտե (Հրաչյա Քոչար) ◆ Նա դադարեց այցելել Անուշին: (Շիրվանզադե)
  4. վերջանալ, սպառվել ◆ Անձրևը դադարել էր, միայն ծառերի ճյուղից ու կտուրների գերաներից էր կաթկթում շուրջ: (Ակսել Բակունց)
  5. իջևանել, օթևանել
  6. հոգնել (ժղ․)
  7. տե՛ս դադարեցնել
Հոմանիշներ[խմբագրել]
  1. հանգստանալ, խաղաղանալ, խաղաղվել, հանդարտել, հանդարտվել
  2. վերջանալ, կանգ առնել, կտրել, կտրվել (անձրև, ձյուն), վերջ տրվել, թարգ անել (բրբ․), թարգ տալ, ոտքը կտրել (հաճախելուց)
  3. հանգչել, լռել, դադրել, հատնել, խափանել, խցվել, կախակայվել, ընդհատվել, ընդմիջվել, դադար առնել
Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]