դալար

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ դա•լար 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բնիկ հնդեվրոպական՝ *dhāl- կամ *dhl-` *dhel- արմատից. հմմտ. հունարեն θαλλω՝ «կանաչել, փթթել», θαλερος՝ «մատղաշ, ծաղկուն», ալբաներեն dal «բողբոջել»։

Ածական

  1. կանաչ (բույսերի մասին) ◆ Չորս կողմը տարածվում է ընդարձակ դալար մարգագետինը՝ լիքը կապույտ ու դեղին ծաղիկներով։ Հովհաննես Թումանյան
  2. կանաչով պատված՝ ծածկված
  3. (փխբ․) նորածիլ, մատղաշ ◆ Դալար, ճկուն, ծիլ֊վազներից կհյուսեինք երկու պսակ։ (Հակոբ Հակոբյան)
  4. (փխբ․) երիտասարդ, մատաղ ◆ Դալար կենա կուռըդ, ով քաջ։ Հովհաննես Թումանյան
  5. (փխբ․) առույգ, կենսալից◆ Ճկուն, դյուրաթեք։Որպես եղեգ ճոճվեց նրա դալար մարմինը և մեջքը խոնարհեց։ (Ակսել Բակունց)
  6. (փխբ․) նուրբ, քնքուշ

Գոյական

  1. կանաչ բուսականություն ◆ Նրա սյունաշարերը պճնված էին դալարով և գույնզգույն ծաղիկներով։ (Մուրացան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. մատաղ, մատղաշ, կանաչ, թարմ, նորածիլ, նորաբույս, դալարուկ, մորճ (հնց․)
  2. տե՛ս քնքուշ
  3. տե՛ս կանաչ, բուսականություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]