դատարան

Վիքիբառարան-ից

Գոյական


Վանկեր՝ դա•տա•րան 

  1. պետական մարմին, որ վարում է քրեական դատավորությունը և լուծում քաղաքացիական վեճերը ◆ Գործերի քննարկումը բոլոր դատարաններում կատարվում է ժողովրդական ատենակալների մասնակցությամբ բացի օրենքով հատկապես նախատեսված դեպքերից:
  2. դատական գործի քննւթյանն ու լուծմանը մասանակցող դատավորների կազմը
  3. այն շենքը, որտեղ տեղավորված է դատական մարմինը Սիմոնն աննկատելի կերպով... էնպես տաքւն դուրս եկավ դատարանից, որ ոչ ոք չնկատեց
  4. դատաստան (հնց․)
Հոմանիշներ[խմբագրել]

ատյան, տրիբունալ զինվորական, ատենատեղի, ատենատուն, ատենարան, դատաստանատուն, դատաստանարան, դատաստանոց, պահանջատուն, պահանջարան (հնց․)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

դատարան քաշել, քաշ տալ - մեկի դեմ դատական գործ հարուցել

Ստուգաբանություն[խմբագրել]