Հայերեն

Ածական

վանկեր՝ դի•մաց•կուն

դիմացող, տոկուն ◆ Դիմացկուն կտոր՝ կոշիկ և այլն ◆ Անդրին ինքն էլ, յուր ձիու նման, բավական մաշված մի արարած էր, բայց և նույնպես ջղոտ ու դիմացկուն: Հովհաննես Թումանյան ◆ Եզրասը… չնայած շատ էր տանջված, բայց դուրս եկավ շատ դիմացկուն: Դերենիկ Դեմիրճյան
պինդ, ամուր, շուտ չմաշվող, չքանդվող, չփչացող ◆ Մակույկը դիմացկուն ու վստահելի էր։ (Գրիգոր Զոհրապ)
միջավայրին, պայմաններին դիմանալու ընդունակ (բույսերի, կենդանիների մասին) ◆ Հանրապետության կանաչապատման համար ծառերի ընտրություն կատարելիս մեծ տեղ պետք է տալ այն տեսակներին, որոնք դիմացկուն են գործարանային գազերի և ծխի նկատմամբ։ (Մամուլ)
տևական, մնայուն
համառ, հաստատակամ, աննկուն (փխբ․)
տևական, մնայուն, ոչ անցողիկ ◆ Հարգանքն ավելի ճշմարիտ, ավելի դիմացկուն և ավելի ազնիվ զգացում է, քան թե սերը։ (Նար-Դոս)

տոկուն, դիմադրունակ, ամուրկակ, ժուժկալ, ստոիկյան, դիմացկոտ, դիմացկան (հզվդ․), ունական, ունակական, կողքապինդ, դմշխի (բրբ․)

Բաղադրյալ բառեր
դիմացկունություն

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ durable, strong, resistant հունարեն՝ գերմաներեն՝ դանիերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ ռուսերեն՝ ноский (ru) ‎(noskij), прочный (ru) ‎(pročnyj), добротный (ru) ‎(dobrotnyj) վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։