դիրեկտիվ

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [diɾɛkˈtiv]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ դի•րեկ•տիվ 

Ստուգաբանություն

< директива < ֆր․ direstive < լատ․ dirigere ուղղություն տալ

Գոյական

1. վերադաս մարմնի անվերապահորեն կատարելի ղեկավար ցուցում, հրահանգ ◆ Կատարման համար պարտադիր՝ վերադաս մարմնի ղեկավարող ցուցմունք, հրահանգ։
2. (ռազմ․) զորքերի, ուժերի կառավարման համար օպերատիվ (մարտական) կամ ծառայողական փաստաթուղթ, որը պարունակում է օպերացիայի (մարտական գործողությունների)

Ածական

1. վերադաս ◆ Համագումարի դիրեկտիվներով նախատեսված է նավթի վերամշակման… գործարաննեի հզորության նկատելի բարձրացում (դասագիրք)։

Հոմանիշներ

1. տե՛ս հրահանգ

Արտահայտություններ

Բաղադրյալ բառեր

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ գերմաներեն՝ դանիերեն՝ թուրքերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ հունարեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ ռուսերեն՝ директива (ru) ‎(direktiva) վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

Աղբյուրներ

• Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
• Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
• Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։

• Լ.Վ. Քոթանջյան, Ս.Ե. Ներսիսյան, Հայերեն ռազմական տերմինների բացատրական բառարան, Երևան, 2006 — 408 էջ։