Jump to content

դմակ

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ դ(ը)•մակ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Փոխառություն իրանական աղբյուրից. հմմտ. ավեստերեն duma- «պոչ»։

Գոյական

  1. ոչխարի մարմնի ետևի կախված ճարպային մասը ◆ Գելը ոչխարին հասավ թե չէ… դմակին կտա ու մի տալումը դմակը կպոկի։ Հովհաննես Թումանյան
  2. այդ ճարպի հալելով ստացվող յուղ ◆ Նա տհալը ծածկել էր դմակով: (Ակսել Բակունց)
  3. ականջաբլթակ
  4. (խոհր․) հիմնականում օգտագործում են հալած վիճակում, կերակուրներ, տապականեր, պահածոներ պատրաստելիս

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. պոչ
  2. բլթակ
  3. տե՛ս գավակ, կոնք

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. դմակ գցել՝ կապել
    1. դմակը գիրանալով մեծանալ
    2. (փխբ․) (խսկց․) (գռհկ․) գիրանալ (հատկապես կոնքերով)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Սերգեյ Ավագյան, Հայերեն-անգլերեն-ռուսերեն խոհարարական բացատրական բառարան, Երևան, «ԴԱԼԼ», 2009 — 240 էջ։