Դասական ուղղագրութեամբ՝ դիւրաբեկ
վանկեր ՝ դյու•րա•բեկ
հեշտ բեկվող` ճկվող, դյուրաթեք, ճկուն ◆ Դյուրաբեկ (Արփիար Արփիարյան)
հեշտ կոտրվող, փխրուն,
(փխբ․) (փխբ․) ◆ Ամեն ինչ բնության մեջ դյուրաբեկ (Անահիտ Սահինյան)
բեկուն, դյուրակոտոր, դյուրաջարդ, դյուրափշուր, դյուրափխրելի, դյուրափխուր, փխրուն, բեկանուտ, բեկբեկուն
տե՛ս ճկուն
տե՛ս նրբազգաց
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
