դողալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ դո•ղալ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. սրսփալ, սարսռալ, մարմինը դողով բռնվել (մրսելուց, տենդից, վախից և այլնից)
  2. տատանվել, թրթռալ ◆ Անունս ակամա դողաց շրթունքին: (Ավետիք Իսահակյան)
  3. սասանվել, ցնցվել ◆ Երկիրը դողում էր երկրաշարժից:
  4. պարբերական ցնցումների մեջ լինել, շարժվել ◆ Ծերունու ձեռքերը դողում էին:
  5. (փխբ․) գորովագին երկյուղածությամբ փայփայել ◆ Ծնողները դողում են նրա վրա:
  6. (փխբ․) երկյուղել, երկյուղի մեջ լինել, ահաբեկված լինել ◆ Խեղճ Նազարը վախից դողում էր:
  7. (փխբ․) խնայել, ծայրահեղ խնայողությամբ գործածել ◆ Նոր վերարկուն չի հագնում, վրան դողում է:
  8. (փխբ․) հուզմունքով՝ տագնապով լցվել, հուզվել, տագնապել ◆ Ես դողացող սրտով փոստարկղ նետեցի իմ մի բանաստեղծությունը: Գուրգեն Մահարի
  9. (փխբ․) առկայծել, պլպլալ, ցոլցլալ ◆ …Պաղ կայծերով աստղը զենիթում դողալով դիտում (էր) մռայլ տիեզերք: Վահրամ Մավյան
  10. (փխբ․) դողդոջալ, կերկերել, թրթռալ (ձայնի մասին) ◆ Ծեր մուրացկանի ձայնը թույլ էր ու դողում էր: Եղիշե Չարենց
  11. (փխբ․) թրթռալ, այս ու այն կողմ տարուբերվել՝ երերալ, դողդոջել (բոցի՝ լույսի մասին)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. սրթսալ, սրսփալ, դողահարել, դողահարվել, սարսռալ, զնգռտալ, զնգրտալ, դող անցնել, դող առնել, դող բռնել, դող գալ, դող ելնել, դող ընկնել, ակռան ակռային զարնել (արևմտհ․), դողմանի դիպչել (գվռ․), (ժղ․)՝ զնգռտալ, զրզնդալ, տնկռտալ
  2. դողդողալ, երերալ, շարժվել
  3. ցնցվել
  4. թրթռալ, տատանվել
  5. տե՛ս դողդողալ
  6. տե՛ս վախենալ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]