դրածու

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն


Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ դ(ը)•րա•ծու 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. մեկի հովանավորությամբ պաշտոն ստացած և նրա հլու կամակատարը դարձած անձ ◆ Հռոմեացիների դրածու թագաժառանգը, հռոմեական կայազորի հետ, դուրս քշվեց երկրից։ (Դասագիրք)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]