եղունգ

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ ե•ղունգ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բնիկ հնդեվրոպական՝ *longh-՝ *ongh-*nogh- արմատից (*ongh-li- ձևի կողքին). հմմտ. հին հնդկերեն nakhá-, հունարեն όνυζ, լատիներեն unguis, հին վերին գերմաներեն nagal, լիտվերեն nãgas, ռուսերեն ноготь «եղունգ»:

Գոյական

  1. եղջերային կազմությամբ բարակ կիսաթափանցիկ շերտ մարդու մատների ծայրին՝ երեսի կողմից
  2. քանդակագործական գործիք, եղնգաձև քերիչ (մսնգ․)
  3. տե՛ս եղնգնաքար
  4. կենդանու ճանկ (խսկց․) (անհնձն)

Ածական

  1. եղնգաչափ, աննշան՝ չնչին չափով՝ քանակությամբ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տե՛ս մագիլ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. եղունգ ու միս լինել իրար հետ - շատ մտերիմ՝ խորհրդակից՝ գործակից լինել
  2. եղունգը մսից չես բաժանի - հարազատին հարազատից բաժանել հնարավոր չէ
  3. եղունգներն իրար քսելը - ուրիշներին կռվելու դրդել՝ հրահրել, կռվեցնել
  4. եղունգի վրա գրել - պարտքը՝ պարտավորությունը՝ խոստումն ուրանալ
  5. եղունգին մտիկ տալ՝ նայել - գուշակություն անել (եղունգին նայելով)