ենթադրություն
Արտաքին տեսք
Հայերեն
Գոյական
- ՄՀԱ՝ [jɛntʰɑdɾutʰˈjun]
վանկեր՝ են•թադ•րութ•յուն
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]- նախնական դատողություն որևէ բանի մասին
- դիտավորություն, մատադրություն
- կարծիք
- առաջ քաշվող գիտական կարծիք, որի ստուգությունը դեռևս փորձնական կամ փաստական տվյալներով ապացուցված չէ, վարկած, հիպոթեզ ◆ Բայց պետք է խոսել ապացույցների և ոչ թե ենթադրությունների վրա հիմնված (Մուրացան)։ ◆ Մնում է երկրորդ ենթադրությունը , ան է՝ պանի Զդանևիչն իրեն հրավիրում է էր վարձահատույց լինելու (Նար-Դոս)։ ◆ Տները ցրվելուց առաջ նրանք հազար ու մի ենթադրություն արին (Ակսել Բակունց)։
- (բրվք․) այս համատեքստում՝ հանրաճանաչ ճշմարտության հիման վրա, առանց ապացույցների որոշումների ընդունում
Հոմանիշներ
[խմբագրել]- կարծիք, վարկած, հիպոթեզ, թվիք (հզվդ․)
- հետևություն, եզրակացություն
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Թարգմանություններ | |
|
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։