ետին

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն


Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ե•տին 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. ետևի կողմի` մասի, ետևի ◆ Ռոսթևանի միտն էր գցում թե հասել է ժամը ետին։ Հովհաննես Թումանյան
  2. վերջին, ծայրի ◆ Օգտագործման օրինակ չկա(см. խորհուրդներ).
  3. ծայրահեղ ◆ [Երիտասարդները] սուր դանակների հարվածներով կտրեցին փղերի ետին ջղերը։ Ստեփան Զորյան
  4. (փխբ․) ծածուկ, թաքուն ◆ Մինչև չգա ետինը, չի հիշվի առջինը։ Ասացված

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

|}

|}

|}

Աղբյուրներ[խմբագրել]