երազկոտ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ե•րազ•կոտ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. երազանքի անձնատուր եղած, երևակայությամբ տարված ◆ Եվ լալաձայն հառաչներ հասան նորա ականձին, տեսավ որ կյանքն էլ այն չէր, ինչ կարծել էր երազկոտ, անփորձ, անհոգ օրերին։ Հովհաննես Հովհաննիսյան
  2. երազային ◆ Դուք երազկոտ տեսք ունիք։ (Վահան Տերյան) ◆ Տիգրանը լայն ճակատը սրբեց ու երազկոտ նայեց ծովի կողմը։ (Գարեգին Սևունց)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տե'ս երազուն
  2. տե'ս երազային
  3. տե'սերազող

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]