երգեհոն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [jɛɾɡɛˈhɔn]
Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ եր•գե•հոն
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Փոխառություն՝ հունարեն όργανον՝ ձևափոխված հայերեն երգ բառի ազդեցությամբ։
Գոյական
- ստեղնաշարով մեծ փողային երաժշտական գործիք՝ բազմաթիվ խողովակներով, որոնք հնչում են փուքսերով մղվող օդի հոսանքի օգնությամբ ◆ Բայց ի՞նչ գեղեցիկ երգ էր այդ, որին ներդաշնակում էին երգեհոնի անույշ հնչյունները: (Րաֆֆի)
- զանազան ավտոմատ փողային երաժշտական գործիքների անվանումը
- (փխբ․) (բնստ․) երգ, դայլայլ, ճռվողյուն ◆ Անտերև, անճյուղ ծառերի կախարդական մի անտառ, ուր սառնորակ աղբյուրների փոխարեն հոսում է թանձր ու սև մի հեղուկ, ուր թռչունների երգեհոնին փոխարինում են շվիկների սուլոցները, առավոտյան շամանդաղին — շոգին ու ծուխը: (Շիրվանզադե)
- (երաժշտ․) փողային ստեղնային նվագարան, ծավալով ամենամեծն է, կառուցվածքով` ամենաբարդը
Հոմանիշներ
[խմբագրել]- օրգան
Արտահայտություններ
[խմբագրել]| Բաղադրյալ բառեր | |
| Թարգմանություններ | |
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
- Կ․Ե․ Մելիք-Վրթանեսյան, Մ․ Ա․ Տոնյան, Երաժշտական բացատրական բառարան, Երևան, «Խորհրդային գրող», 1989 — 270 էջ։