երդում

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Վանկեր՝ եր-դում 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բնիկ հնդեվրոպական՝ *urēdhu-` *uer- «հանդիսավորապես ասել, խոսել» արմատից. հմմտ. հունարեն βερυω «արտասանել», լատիներեն verbum, գոթերեն waúrd, պրուսերեն virds «բառ», այլև (*urēto >) ավեստերեն urvātg «սահմանում, պահանջ, պատվեր», հունարեն ρητον՝ «պայմանավորվածություն, պայման», հին սլավոներեն rota «երդում»:

Գոյական

  1. հանդիսավոր հավաստում որևէ բանի՝ երդվողի համար սրբազան՝ նվիրական բան վկայակոչելով՝ հիշելով
  2. բանաձև, որ արտասանում են երդվելիս
  3. երդվելը, երդում տալը
Հոմանիշներ[խմբագրել]
  1. ուխտ, խոստում
Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]