նեղ շերտով եզրերը պատել, եզերել ◆Թեթև աղվամազ մորուքը նուրբ ժապավենի պես երիզում էր նրա կզակը։ Դերենիկ Դեմիրճյան
երիզի ժապավենի նման ձգվել՝ ընկնել՝ տարածվել ◆Նեղ պատուհանից մռայլ մի լույս էր երիզում գավթի քարերի վրա։ Դերենիկ Դեմիրճյան
երիզավորել, սահմանագծել ◆Այսօր առդեն դժվար չէ կռահել, թե ինչպիսին է լինելու պողոտայի մայթերի ու դրանք երիզով կանաչ գոտիների ընդհանուր տեսքը (Մամուլ)։ ◆Պարտեզներով, ծառերով երիզեցինք կուրքդ բաց, Ծաղկուն Երևան։ Սար.
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
